Patron

 „Rzeczywistość jest z tej samej przędzy co marzenia.”

Władysław Stanisław Reymont – nasz patron

Reymont Władysław Stanisław, właściwie Stanisław Władysław Rejment (1867-1925), polski prozaik, laureat Nagrody Nobla 1924. Syn wiejskiego organisty, od 1880  przebywał w Warszawie, gdzie był m.in. uczniem krawieckim, 1884 wyzwolonym na czeladnika. Najprawdopodobniej ukończył jedynie 3 klasy Warszawskiej Szkoły Niedzielno-Rzemieślniczej. Do 1887 występował w wędrownych trupach aktorskich. Od 1888 robotnik kolejowy, w 1891 zaangażował się do Towarzystwa Dramatycznego  w  Piotrkowie,  występował  także  w teatrze amatorskim w Skierniewicach. Od 1893 osiadł w Warszawie, zajmując się pracą dziennikarską i twórczością literacką. W latach 1895-1897 wiele podróżował (m.in.: Berlin, Bruksela, Paryż, Londyn). 1890 przeżył katastrofę kolejową pod Warszawą, za co otrzymał wysokie odszkodowanie, które pomogło  mu w  materialnej stabilizacji.  W okresie I wojny światowej był członkiem patriotycznych komitetów społeczno – obywatelskich. 1919-1920 gościł dwukrotnie w środowiskach polonijnych w USA. Interesował się nowościami techniczno-cywilizacyjnymi, m.in. był współtwórcą jednej z pierwszych w Polsce spółdzielni kinematograficznej. Od 1882 pisywał wiersze, poświęcone głównie doli ucznia krawieckiego. Debiutował 1892 jako dziennikarz w warszawskim Głosie i jako nowelista  w krakowskiej Myśli opowiadaniem „Wigilia Bożego Narodzenia”. Do 1894 napisał serię cieszących się uznaniem opowiadań, m.in.  „Zawierucha”,  „Na bruku”,  zarówno  z  życia  wsi,  jak i miasta, ujmując się za ludźmi gnębionymi przez niesprawiedliwość społeczną. Nakreślił interesująco życie świata aktorskiego w cyklu utworów, m.in. w powieści „Komediantka” (1895 w Kurierze Codziennym, 1896  wydanie  książkowe),  także   częściowo   w „Fermentach”  (1896 w Bibliotece Warszawskiej, wydanie książkowe 1897). Pomiędzy rokiem 1895 a 1899 Reymont pisał swoją wielką dwutomową powieść „Ziemia obiecana” (wydana 1899, adaptacje filmowe: A. Hertza i Z. Gniazdowskiego, 1927 oraz A. Wajdy, 1975), tworząc wizję okrutnego kapitalistycznego miasta-molocha (pierwowzorem była Łódź). Wiele opowiadań poświęcił wydarzeniom rewolucyjnym, np. „Ave Patria” (1907), przestrzegając przed ich skutkami, choć opowiadał się za walką o niepodległość. W trylogii historycznej „Rok 1794″ (1913-1918)  ukazał  ostatni  okres   istnienia  Polski  przedrozbiorowej.  Za arcydzieło Reymonta uważana jest epicka powieść „Chłopi” (wydanie książkowe tom 1-4, 1904-1909), za którą otrzymał Nagrodę Nobla. Mniejsze znaczenie mają w jego twórczości utwory pisane pod koniec życia, np. „Bunt” (1924), uznanie badaczy współczesnych budzi natomiast szkic powieściowy „Marzyciel” (1908), napisany pod wpływem twórczości F. M. Dostojewskiego.

Kalendarium życia i twórczości Władysława Stanisława Reymonta:

Życie:

1867 – urodził się 7 maja w miejscowości Kobiele Wielkie pod Radomskiem
1884-1887 – występował w wędrownych grupach aktorskich pod pseudonimem Urbański
1888 – przekształcił nazwisko Rejmont na Reymont, pracował na kolei Warszawsko – Wiedeńskiej jako starszy robotnik w miejscowościach Rogów, Krasnowa, Lipie
1893 – przeniósł się do Warszawy i zajął się wyłącznie pracą literacką
1894 – brał udział w pielgrzymce na Jasną Górę wydając rok później        o niej reportaż
1895 – wyjechał z siostrą Jakimowiczową i jej rodziną do Włoch
1896 – przebywał w Łodzi i zbierał materiały do „Ziemi Obiecanej”, odbył podróż do  Berlina, Brukseli, Londynu.
1897 – odwiedził Paryż
1900 – brał udział w katastrofie kolejowej pod Warszawą i odniósł poważną kontuzję
1902 – ożenił się z Aurelią z Szacsznajdrów Szabłowską, pracował nad „Chłopami”
1917 – otrzymał nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności za „Chłopów”
1919-1920 – przebywał w USA
1920 – kupił majątek Kołaczkowo
1924 – został uhonorowany nagrodą Nobla
1925 – zmarł 5 grudnia w Warszawie

Twórczość:

1895 – „Pielgrzymka do Jasnej Góry”
1896 – „Komediantka”
1897 – „Fermenty”
1899 – „Sprawiedliwie”, „Lili”,  „Ziemia obiecana”
1902 – „Z pamiętnika”
1902-1909 – „Chłopi”
1907 – „Na krawędzi”
1911 – „Wampir”
1913-1918 – „Rok 1794″
1919 – „Za frontem”
1921-1924 – „Księżniczka”, „Powrót”, „Spowiedź”, „Bunt”

Reymont napisał także wiele nowel, opowiadań, reportaży: „Tomek Baran”, „Śmierć”, „Suka”, „Spotkania”, „W jesienną noc”, „Z ziemi chełmskiej”, „Za frontem”,„Osądzona”, „Przysięga”, „Szczęśliwi”, „Franek”, „Na bruku”, „Pewnego dnia”,  „Z konstytucyjnych dni”, „Jaśkowe ambicje”, „Na Niemca”, „Historia, która by mogła się stać”, „Wspomnienia lat dziecięcych”, „Legenda”.

Jak to się stało, że tak wielki Polak  został patronem naszej szkoły?

patron g2    patron g3

hist 4 g  patron g4

patron g5 patron g6

patron g7 patron g8

patron g9 patron g10

Rozwiń Metryka

Podmiot udostępniający informację:
Data utworzenia:2016-08-05
Data publikacji:2016-08-05
Osoba sporządzająca dokument:
Osoba wprowadzająca dokument:
Liczba odwiedzin:4449